Het is maart 2019. Helaas is het koud buiten en in de loods ook.
De verwarming moet aan in de schilderloods om de verf te kunnen laten vloeien. De Capella wordt verhuisd van de winter(stalling)loods naar de schilderloods met het verzoek er maximaal twee weken te staan. Ik mag dus wel opschieten want naast de lopende werkzaamheden zakelijk moet er flink geklust worden. En als ik één ding geleerd tijdens het aan klussen aan de boot; alles kost vreselijk veel tijd en energie als je het goed wilt doen. Dus hoognodig tijd voor een “klus planning” en het bestellen van de benodigde materialen.
Ik bestel nieuwe anti-fouling voor het onderwaterschip, een nieuwe anode voor de saildrive, Epifanes jachtlak en twee componenten lak van De IJssel voor de opbouw.
Ik demonteer de ramen en die gaan er makkelijk uit. Verder demonteer ik zoveel mogelijk beslag en dat wat er niet af kan of wil wordt afgeplakt. Ik schuur eigenlijk alles met de hand omdat de oppervlaktes relatief klein zijn en veelal een ronding hebben. Met een machine krijg je anders snel krassen die je vervolgens weer moet plamuren. Ook aan de binnenkant moet de opbouw geschuurd en geplamuurd worden. Verder neem ik de wand van de slaapcabine aan bakboord nogmaals mee omdat die er de eerste keer niet strak in zat. Dus ook daar wordt opnieuw geschuurd. Door zoveel mogelijk de boot af te plakken binnen en buiten valt het mee met de stof.
Het schuren kost best veel tijd maar ik ben tevreden over het resultaat. Na een aantal keer stofzuigen, schoonmaken en ontvetten kan ik beginnen met het afplakken. Het is een secuur werkje want als er lucht onder de tape komt dan loopt de lak of de verf over. Ik gebruik kostbare professionele afplak tape want de bouwmarkt variant leidt veelal tot teleurstellende resultaten. Ook dat heb ik geleerd met het vele klussen. Ook al doe je het zelf, gebruik goeie materialen en bezuinig daar niet op. Na vele uren afplakken kan het ontvetten beginnen en daarna kan de eerste lak laag aangebracht worden. Ik begin met het lakken van het houtwerk op de kuiprand en op het kajuitdak. Ik gebruik Epifanes hoogglans want de Capella moet glanzen. En dat doet ze. Dit geeft een enorme voldoening. Stap voor stap komt de Capella in een staat zoals we voor ogen hebben. Tussen de vernislagen door schuur ik de vorige laag voorzichtig op om vervolgens een nieuwe laag aan te brengen. Na een aantal dagen schuren en lakken is het houtwerk klaar. De warme glans komt tevoorschijn. Het geeft een goed gevoel.
Het schilderen met twee componenten verf van de IJssel is een kunst op zich maar als je je houdt aan de voorschriften is het goed te doen. Dat betekent de juiste mensverhouding en je strikt houden aan de tijden om de chemie zijn werk te laten doen. Dan is het een kwestie van gelijkmatig in een dunne laag de verf aanbrengen en met een fijne roller uitrollen. Helaas is de verf erg dun en smeer je er gemakkelijk te veel op. Met twee componenten lak heb al snel lopers als je niet oppast. Snel werken en goed na strijken helpt.
Het resultaat is verbluffend en ik ben best onder de indruk van mezelf, al zeg ik dat niet snel. Zeker wanneer Eeuwe mijn schilderwerk bewonderd en mij direct een baan aanbiedt als schilder weet ik dat ik als doe-het-zelver best trots mag zijn. Ik schilder in etappes zowel de binnenkant als de buitenkant van de opbouw. Als de verf eenmaal is opgedroogd lijkt het wel gespoten. Top!
Ik breng nieuwe schuimband aan op de Gebo aluminium ramen en monteer deze voorzichtig. Aan de binnenkant schroef ik de 16 schroeven die de beide delen samenklemmen in de opbouw. Een klusje die best snel gepiept is. Achteraf blijkt dat alles ook nog waterdicht is en dat is helemaal mooi!
Een aantal jaar geleden heb ik eens twee chromen luchthappers van Vetus besteld die met het monteren veel te groot blijken te zijn. Het ziet er niet uit, de Capella lijkt wel een stoomboot. Ook de teak plank waarop ze bevestigd moeten worden is niet geweldig meer. Ik bestel een nieuw stuk massief teak en laat deze door de vandiktebank gaan om de gewenste dikte te krijgen. De plank is echter zo stug dat buigen in de ronding van de opbouw kansloos is. De plank gaat mee naar huis en onder de beide uiteinden leg ik een stukje hout en ik plaats in het midden een zware accu zodat de plank doorbuigt.
Zo begint er langzaam vorm in te komen van de ronding van de opbouw. Daarna is het een kwestie van zeven keer lakken aan zowel de boven- als onderkant. Ik ruil de luchthappers met gesloten beurs om bij Eeuwe voor twee van een kleiner formaat. Tijdens het monteren blijkt dat het teak eigenlijk toch te dik is om de ronding vast te houden. Gelukkig blijft het wel op zijn plaats zitten.
Ondertussen heeft Marko de deurtjes van massief teak gereed en nemen we deze mee naar huis om zeven keer te lakken. We vinden het er geweldig uitzien, zeker als het beslag erop zit en het uiteindelijk gemonteerd is. Nu is het interieur zoals we het voor ogen hadden. Stijlvol en klassiek.
Voordat de Capella te water gaat wordt de romp nog even gepoetst met Epifanes Seapower en schilder ik het onderwaterschip met een verse laag anti-fouling. De Capella gaat op 13 april weer te water via de kraan van de buren. Eeuwe wil de Capella graag voor de loods houden omdat we dan makkelijk de railing kunnen vervangen. Met de eerste de beste regenbui blijkt èèn van de dekluiken flink te lekken. Met een Stanleymes snijd ik de pees eruit om vervolgens met veel gedoe het raam eruit te wippen met behulp van een hele serie beitels en schroevendraaiers. Marko assisteert me want dit is in je eentje niet te doen en ik ben bang zelf dat het glas knapt. Als dat gebeurt ben ik verder van huis. Als het raam uit de sponning knapt is het een kwestie van krabben en schoonmaken van zowel de sponning als het raam. Uiteraard begint het te regenen en dek ik het luik af met een houten plaat en een paar accu’s. Na een flinke bui droog ik alles, ontvet ik de sponning en tapen we de opstaande randen af. Marko kit de sponning vol en ik druk het glas op z’n plek.
Met een spatel strijken we de overtollige kit weg en leggen we de plaat er weer op met de accu’s. (het jaar erop blijkt het dekluik alsnog fors te lekken…)
Een week later, na veel kleine klusjes aan boord, heeft Eeuwe de tijd om de mast te zetten en de nieuwe verstaging te monteren. Zelf monteer ik nog een nieuw toplicht. We varen de Capella tijdelijk in onze oude box want met een paar dagen komt De Vries Sails uit Makkum om de nieuwe sprayhood, huiken en tent af te leveren. We zijn er helaas zelf niet bij maar als we in het Paasweekend langskomen ligt de Capella er schitterend bij. De railingdraad moet nog vervangen maar Eeuwe is te druk met bootjes te water laten dat we er niet meer op willen wachten. Het is tenslotte de start van het seizoen en dan staan er ruim tweehonderd trappelende jachteigenaren te wachten tot hun boot te water gaat. In zo’n periode is er geen ruimte meer om te klussen. We spreken af dat hij binnenkort zelf met de nieuwe railing naar Workum komt.
Het is bewolkt en donker weer maar wij gooien los om naar Workum te zeilen. Het is een heerlijk ontspannen tochtje via het Heegermeer, de Fluessen en het IJsselmeer, een beetje fris maar het is heerlijk om weer op het water te zijn. Eenmaal weer in onze box op K25 op ’It Soal bestellen we bij het haven restaurant twee porties bitterballen en drinken we in de kuip een aankomstbiertje om het seizoen in te luiden.
Sailing Capella 