Het is eind juni wanneer we zeker weten dat we weer naar Nederland gaan verhuizen. Ondanks dat we dit van tevoren wisten blijft het lastig. Spanje zit in ons hart en zowel wij als de kinderen willen het liefste blijven. Het leven is daar zo leuk!!!
Dus de verhuizers zijn besteld, de school is opgezegd en de huur ook. Direct mijn baan opgezegd want ik heb andere ambities dan nog langer voor een baas werken.
Best spannend om al je schepen achter je te verbranden zonder te weten wat er op je wacht. We hebben ons huis in Nederland nog en dat is een fijne gedachte. Helaas staat dat mooie huis wel in het “verkeerde land” met een ietwat ander klimaat.
Eind juli vliegen we terug, de auto gaat op transport en de verhuiswagen is ons al voorgegaan. Ik heb mijn auto, telefoon en laptop ingeleverd, vier met vrienden en collega’s de leuke tijd die we samen hebben gehad en weg zijn we.
Eenmaal thuis voelt het nog niet direct als thuis. Gelukkig is het zomer en het weer zit mee dus de overgang had slechter gekund. Ik stort me op wat klussen in en om het huis en schilder het van binnen voordat de meubels komen. Al snel komt de verhuiswagen en zijn we weer 170 verhuisdozen vol spullen en meubels rijker die we eigenlijk niet missen. Alles krijgt weer als vanouds een vertrouwde plek en al snel lijkt alsof we nooit weg zijn geweest.
Omdat het vakantie is gaan we (helaas met de veerboot) naar Vlieland voor een paar dagen. We kamperen een paar dagen op Stortemelk en nu weet ik weer waarom ik bootjes zo leuk vind. Ik ben niet geschikt voor de camping. Maar we genieten, het weer is super en het is genieten om weer op het eiland te zijn. Amaryllis laten we een mooie tocht maken op een paard via de manage. De dagen vliegen voorbij.
Het is begin september als de kinderen weer naar school gaan. Gelukkig zijn ze flexibel en passen zich snel aan. Zelf zie ik uit naar ons volgende avontuur.
Eerst maar eens de Capella afmaken.
Sailing Capella 