De eerste schooldag en nog vele daarna – September 2014

Na een paar heerlijke vakantieweken is het zover. Gehuld in mooie schoolkostuums breekt de eerste schooldag aan. Amaryllis en Josephine hebben er zin in. Zelf vinden we het spannend. Hoe gaan ze om met de verandering, de taal, andere kinderen en culturen, gewoonten. Ik neem vrij om ze samen met Ida te brengen. Het ontvangst is hartelijk en warm. Veel tijd is er niet voor afscheid en met name Josephine heeft het even moeilijk. Amaryllis is al wat ouder maar staat er ook wat gelaten bij. Al snel klinkt de bel en gaan ze per klas naar binnen. De discipline zit er goed in, heel anders dan in Nederland waar ze de school in rennen. Hier lopen ze hand in hand achter elkaar en roepen
„ Buenas Dias” naar de directeur die in de hal staat. We zijn begonnen…

Keurig in schooluniform

Zomer tenue

Mañana, mañana – September 2014

Wat moet je er van zeggen. Ik houd van Spanje maar er is meer dan alleen een mooi zonnetje. Zelfs als lid van de EU doen ze in Spanje nog wat ze willen. Mañana, mañana. Ja, dat kennen we nu wel. Settelen kost tijd, veel tijd en veel geduld. Vergeet de Nederlandse efficiency. Emigreren betekent dus ook opnieuw settelen. De perikelen zal ik jullie besparing anders daalt het emigratiecijfer naar Spanje acuut en is een nieuwe crisis een feit. Het is een aaneenschakeling van papieren, papieren invullen, papieren vertalen in het Spaans, papieren kopiëren, foto’s maken en inleveren, stempels van loket A tot en met Z verzamelen, betalen van commissie en belasting en het bekende „ van-het-kastje-naar-de-muur” gestuurd worden. En oh ja, doe het vooral ‚s morgens. Na tweeën is het lunchtijd… Hasta mañana! (tot morgen)

Verhuurd! – Oktober 2014

Zes weken na vertrek krijgen we een telefoontje van het woning bemiddelingsbureau. Ze hebben een huurder gevonden. Hoera! Ook een expat gezin en die willen het graag huren. Perfect! Daar hadden we niet zo snel op gerekend. We regelen een grote opslag want ze willen een deel van de meubels niet gebruiken en hun eigen meubelen meenemen. Aangezien we in Spanje gemeubileerd huren en in Nederland zo verhuren moet er op afstand een verhuisploeg geregeld worden waar een deel van onze boedel tijdelijk gestald kan worden. Betty en Dick zijn zo vriendelijk om te helpen en regelen alles. Ik heb een dubbel gevoel. Ik ben super blij met een huurder, de huuropbrengst die de hypotheek dekt en het feit dat we daardoor meer kunnen sparen voor onze reis. Tegelijkertijd is dat ons huis, een nieuw huis, het huis waar Josephine werd geboren en we veel mooie herinneringen hebben. Het huis wat we met zorg en aandacht hebben gebouwd met leuke buren, buurt en school. Afgeschrikt door de media, wiet plantages op zolders, moeilijke huurders die niet betalen en je huis slopen zorgt voor een slechte eerste nachtrust na het tekenen van het contract. Toch hebben we de huurders nodig om uiteindelijk te kunnen reizen. We hebben het huis (fictief) te koop gezet en een leegstandswet vergunning aangevraagd. Zonder die vergunning mag je in veel gemeentes niet verhuren. Uiteraard moet je ook je hypotheekverstrekker inlichten en toestemming vragen.

Club Med

Het heeft voor- en nadelen om familie in Spanje te hebben. Zeker in Marbella.
Binnen de familie staan we inmiddels bekend als Club Med. Je belt, boekt, vliegt en binnen drie uur inclusief airport service met valet parking sta je in Malaga en nog voor de lunch lig je aan het zwembad….

Het is fijn om regelmatig familie en vrienden over te hebben en te kunnen delen hoe je hier leeft. Nadeel is dat de frequentie laag ligt en je elkaar weinig ziet. Gelukkig hebben we Face-time.

Familiebezoek tijdens ons zeilavontuur zal een stuk lastiger zijn.