De weekenden erna proberen we zoveel als het kan te zeilen. Duimen gaan omhoog, iedereen kijkt ons na en overal waar we komen spreekt men ons aan. We ervaren een enorme belangstelling voor de Capella en haar oorsprong. Dikwijls krijgen we de mooiste plekjes aangeboden. Ook voor de kids is de Capella een mooi schip met al haar hoekjes en vooral de loodskooi aan stuurboord is favoriet. Ida en ik prijzen ons gelukkig met deze schitterende klassieker en dromen verder over onze plannen. In Stavoren zie ik Taaltje (www.taaltjesreizen.bakc.nl) liggen. Een Taling 32 met een windvaan, zonnepanelen en een SSB antenne. Ik spreek ze aan en zit al snel bij ze in de kuip te bomen over hun reis. Ze zijn van plan om naar Aruba te zeilen. We kletsen honderduit en delen elkaars ervaringen. Leuk! Ook wij gaan over drie jaar. Op de Galamadammen zie ik een oude bekende. De „Nexus”. Ze ligt er al jaren verlaten bij, mos op het teakdek en alles groen. De zonnepanelen en windvaan herinneren aan mooie oversteken en verre bestemmingen. Ik heb onlangs hun boek, 400 Maandagen, oceaanreis voor beginners ( Hans-Elias de Bree) gelezen. Hilarisch, eerlijk en oprecht  geschreven. Ze varen langs ons en ik houd staande in de kuip het boek omhoog. Ze beginnen te lachen en we geven aan ook te willen vertrekken. Inmiddels stuurt een van de kinderen de boot en Hans-Elias belt snel met Inez. Even later meldt een blonde dame zich en stelt zich voor als Inez van de Nexus. Grappig. We praten over hun rondje Atlantic. Ze hebben de boot verkocht aan een handelaar. Ze hebben andere plannen en beschouwen het zeilen als een gesloten hoofdstuk.