Als we Terschelling bijna voorbij zijn komt er een grote zwarte RIB vanuit Vlieland aangestoven. Duidelijk geen zeehonden expeditie grapt Ida. Het blijkt de Koninklijke Marechaussee  te zijn die optreed als Douane. Met een behendige zwaai draaien ze achter ons langs en plakken de RIB tegen onze bakboord romp. Ik loop het dek op en assisteer de mannen aan boord. De RIB blijft naast ons varen. We halen de snelheid er wat uit en handen worden geschud. Twee tot de tanden bewapende heren nemen plaats in de kuip. Hmm, hier was ik al bang voor. Helemaal omdat ik geen BTW vrij verklaring van de Capella heb. Het schrikbeeld dat ik nog „even” 19% BTW mag aftikken neemt mij even meester. Gelukkig heb ik mijn huiswerk van te voren goed gedaan.

Ze vragen om alle scheepspapieren, onze paspoorten, waar we naar toe gaan en de laatst bezochte haven. Ik geef aan dat we naar Harlingen gaan komende vanuit Cuxhaven. Ik haal benedendeks de map met zendvergunning, koopcontract, betalingsbewijs, crewlist en de paspoorten tevoorschijn. „Kunt u aantonen dat de BTW voldaan is”? Ehh, nou ehh, niet echt maar snel reageer ik dat de Capella gebouwd is in Nederland in 1971 en dat we de twee vorige Duitse eigenaren hebben kunnen herleiden. Dit kunnen we aantonen met oude koopcontracten alleen zonder BTW op de nota. Ik refereer aan de wet dat schepen gebouwd voor 1985 geen BTW-vrij verklaring krijgen omdat de fiscus de aanname doet dat er voor die schepen ooit BTW is betaald binnen de EU in het verleden. Gelukkig herkennen ze de regel en als ik aangeef van te voren met de Douane te hebben geschakeld in Vlissingen met dit verhaal zegt hij akkoord te gaan.

Zijn collega laat ons telefonisch natrekken. Daarna doen ze een quick scan door de boot en gaan er hier en daar wat luiken open. Alles is in orde en we krijgen een goede vaart gewenst. Enigszins opgelucht haal ik adem. Pfff, scheelt weer een hoop gedoe. Daarnaast is er nu een registratie.

De wind zakt in, we strijken de zeilen en we motorren naar Harlingen. Gebroken komen we aan en leggen de Capella op een mooi plekje. Ik heb mijn zus en zwager gecharterd om ons op te halen vanuit Harlingen en naar Heeg te brengen waar de auto staat. We meren op een mooie langssteiger af en ik loop naar de havenmeester om me aan te melden. Omdat we de Capella een aantal dagen laten liggen moeten we verhalen. Balen en daar staat ons hoofd al helemaal niet naar. We starten de motor en verplaatsen haar in de aangegeven box naast een Bavaria. Hoe toevallig. De eigenaar helpt ons een handje en pakt een lijntje aan. Attent, maar niet nodig. Inmiddels zijn Henneke en Piet gearriveerd en onder de indruk van de lijnen van de Capella.

We bergen de boel op en pakken onze spullen. Dick is ook niet meer zo spraakzaam en duidelijk op. Eerlijk gezegd was ook ik liever in mijn bed gedoken. We worden naar Heeg gebracht en stappen bij Dick in de auto en rijden naar Assen. Maar eenmaal thuis ben ik opgelucht. We hebben een prachtige tocht gehad en de Capella goed kunnen testen. Ze heeft zich perfect gehouden en wij ook. Chapeau!