Cuxhaven – 2 & 3 Mei 2014

We tanken met jerrycans de Capella af en dat is een heel gedoe. De pomp geeft diesel per 20 euro aan dus ik kan maar 13 liter per keer tanken. Hmmm, dat schiet lekker op. Gelukkig heeft de Capella maar een negentig liter tank. We gooien er vijftig liter in en dan zou ze vol moeten zitten afgaande op wat Jan zei.

We melden ons bij de havenmeester en betalen voor de nacht. Ida gaat lekker douchen, Dick en ik doen nog wat klusjes aan boord en proberen de zeilen te hijsen, zetten riffen in het zeil en controleren de verstaging, splitpennen en testen alle systemen. Na alle klussen is het tijd voor “Captains diner” en we gaan uit eten.
Na een heerlijk diner met de nodige biertjes lopen we rozig terug naar de Capella. De wind is aardig aangetrokken en de wind komt weer eens niet overeen met de voorspelling. ’s Avonds koelt het flink af en ik zoek de thermostaatknop van de verwarming. We halen de hele boot over de kop en volgen de slangen. Nergens een bedieningspaneel te vinden. Ida besluit alvast in de kooi te gaan met extra kleren aan.
Het beloofd een koude nacht te worden. Ik besluit Jan te SMS-en.
De knop zit op het schakelpaneel……..ehhhh oké. Gewoon naar rechts draaien….

Ik geef de knop een slinger en al wat er gebeurd is niets. Ik SMS Jan opnieuw en geeft aan in de buurt te zijn met zijn nieuwe Hanse en beloofd even langs te komen. Jan verricht dezelfde handeling en geeft aan een minuut of drie tot vier geduld te hebben. Ik voel me onnozel maar het wordt lekker warm aan boord. Er blijkt geen ventilator op te zitten maar alleen een thermostaat. We maken het nog even gezellig en drinken nog een biertje.

Wanneer ik in mijn bedje lig trekt de wind behoorlijk aan en danst de Capella aan haar lijnen. De wind begint door het want te gieren. Come on, nee toch. We hebben de wekker om vijf uur gezet omdat we twee uur na hoogwater Cuxhaven willen verlaten. Jan heeft ons gewaarschuwd gezien de weersverwachting. Met zijn 25 jaar zeilervaring in dit gebied moet je zeker zijn van het weer anders is het beter een dagje te blijven liggen. Ondanks zijn goede raad wil ik daar niet aan denken. Ik wil naar huis en de Capella gaat mee. Daarnaast wil ik de marge niet verspelen. Als ik mijn hoofd buiten het kajuitluik steek weet ik genoeg. We blijven liggen. Het waait veel te hard en de wind is aan het draaien.

We overleggen kort maar zijn het snel eens. We blijven een dag verwaaid liggen. We besteden de dag aan koffie mit Kuche, shoppen, sightseeing en boodschappen doen. We vermaken ons prima en eten ’s avonds aan boord een heerlijke pasta. Ik krijg een vervelend gevoel als ik nog eens ga rekenen met een worst case scenario als we alles moeten motorren. We zijn dan schoon leeg bij aankomst, met de aanname dat de tank écht vol is. Omdat we geen tankmeter hebben is dit een schatting. Ik ga voor zeker en loop met de jerrycans naar de pomp in de haven. Defect. Scheisse. Ik vraag aan de havenmeester of en een alternatief in de buurt is. Op tien minuten lopen is een tankstation. Dick en ik ritselen een bagagekar en gaan op pad. We blijken niet de enige klanten uit de haven. We lopen terug naar de haven en tanken opnieuw. Weer een jerrycan leeg. Nu zijn we er redelijk zeker van gezien de gorgelende geluiden dat ze vol is. De jerry van 20 liter gaat in de bakskist.