Wedel – 1 Mei 2014
Woensdag 30 april brengt Ida de kinderen naar oma en zijn we om 21.00 uur in Groningen bij mijn broer Dick. Reinoudt, een vriend van Dick, wil ons wegbrengen en de auto weer mee terug nemen want die heb ik maandag weer nodig. Opgewonden en volgepakt rijden we naar Hamburg. Het is rustig op de weg en we rijden hard door. Om 23.30 uur zijn we in Hamburg, een nieuw record. Uiteindelijk hebben we drie bagagekarren nodig om alle spullen aan boord te krijgen.
Onderweg hebben we in jerrycans diesel getankt om in elk geval met een volle tank de Elbe op te gaan. Er is geen tankmeter maar we weten ongeveer het verbruik. Gezien de afstand hebben we aan 21 liter genoeg (3 liter p/uur voor 7 uur naar Cuxhaven) Daar tanken we wel weer opnieuw. Uit de email van Jan blijkt dat we het geld voor de ligplaats in een envelop kunnen doen en in de brievenbus van de havenmeester kunnen deponeren. Na veel onderhandeling en discussie over de Weltmeistershaft, „Nederland – Duitsland” en de oorlog weet Jan de kosten te beperken tot slechts vijftig euro! Mooie meevaller!
We zwaaien Reinoudt uit en ik besef me dat het zover is. In de nachtelijke uren geven we alles een plekje aan boord en drinken we nog een biertje. Plots is het 2.30 uur en we zouden om vijf uur vertrekken bij zonsopkomst, twee uur voor hoogwater Hamburg. Het toplicht is stuk en we besluiten tegen zessen te vertrekken als het licht begint te worden. Lijkt ons toch iets veiliger gezien de mammoeten die op de Elbe varen. Tjonge, wat een mastodonten zeg!
We slapen een uurtje of drie en staan snel op om nog even te tanken. Lang leve getijdenwater……
We starten om 06.00 uur de motor en varen de Elbe op. Jan heeft ons nog kopieën van vaarkaarten gemaild van de Elbe. Die heb ik nog snel thuis geprint en geplastificeerd. Met de kaarten is het tonnetjes varen en dat is prima te doen. Het zicht is goed en de wind blaast kalm uit het noorden. We hebben dus wind tegen en motoren naar Cuxhaven. De tocht is prachtig en we hebben een hoop lol. Het is fijn om nu eindelijk de Capella naar huis te varen en de vooruitzichten lijken goed. Onderweg maken we veel Selfie’s met containerschepen achter ons en van elkaar. De dwarsstroom voor de haveningang van Cuxhaven blijkt mee te vallen. Hoog opsturen en met een zijwaartse beweging worden we tussen de havenhoofden geduwd. De Capella houdt zich fantastisch en ik ben erg in mijn nopjes. We zoeken een plaatsje in de haven en krijgen complimenten vanaf de kant.
Was einen schonen Schiff!!! Lichte trots overvalt me. Héhéhé, dat overkwam me nooit met de Bavaria. Het is 14.00 uur en dus tijd om Cuxhaven te verkennen, klusjes te doen en te tanken.
Sailing Capella 